Coty Exclamation Recenzja Damskich Perfum

"Pachnieć krzykiem, z wykrzyknikiem!" - polskie hasło reklamowe damskich perfum Exclamation (1988) od koncernu Coty natomiast zagranicą brzmiało "Make a statement without saying a word". Jeszcze w latach 90tych te perfumy były dla mnie bardzo drogie, dziś dostępne za przysłowiowe grosze. Niegdyś nastolenie niedoścignione marzenie, dziś wracam do nich z sentymentem. Zapraszam do przeczytania recenzji wody kolońskiej.

Przeszłość a przyszłość zapachu.

Przy okazji pisania recenzji innego zapachu Coty czyli Pret a Porter przypomniały mi się nastolenie lata, mniej więcej około rku 1995, pierwsze zapachowe koty za płoty, zbliżałam się do rozpoczęcia swojej pierwszej pracy w zapachach. Patrzyłam na reklamę telewizyjną jak zaczarowana a dziś patrzę na flakonik stojący obok. Flakon idealnie odzworowuje klimat lat 80tych. Lata 80. miały bardzo wyraźny, rozpoznawalny język form i figury geometryczne były jednym z jego fundamentów. To nie była przypadkowa moda, tylko konsekwencja epoki: fascynacji technologią, nowoczesnością i odwagą w wyrażaniu siebie. Mówiąc wprost - im ostrzej i bardziej graficznie, tym lepiej. Neonowy róż, turkus, fiolet, żółć, czerń i biel - bez półśrodków. Albo mocno, albo wcale. Co było w latach 80tych w USA dotarło do nas dopiero po kilku latach od zmiany ustroju politycznego. też, że pojawiły się niebieskie, czerwone, różowe, czarne i zielone wykrzykniki. Najbardziej popularnym był klasyczny czarno - biały.

Jak pachnie czarno - biały wykrzyknik?

Nadal pachnie pięknie, choć dziś nie kojarzy się już z luksusem w dawnym znaczeniu tego słowa. To raczej zapach wspomnień i sentymentu, emocjonalny powrót do czasów, gdy elegancja miała bardziej klasyczne oblicze. Nie bez powodu wciąż bywa kupowany z nostalgii - podobnie jak kultowy krem Nivea, który trwa poza modami i trendami. Kiedyś odbierałam zapach Exclamation jako słodko - gorzki, momentami wręcz mydlany. Dziś moje wrażenia są zaskakująco podobne, choć wyraźniej przebijają się akordy ziemiste, syntetyczne, bardziej stonowane, nie ostre. Kompozycja rozwija się spokojnie i bez pośpiechu czyli w sposób delikatny: w otwarciu pojawiają się brzoskwinia i morela, po chwili dołączają bergamotka oraz zielone nuty, nadając całości lekkości a kiedyś bym powiedziała, że - mocy. Serce zapachu budują heliotrop, korzeń irysa, konwalia, jaśmin i róża - klasyczne, dobrze znane ingredienty, dziś brzmią jak echo dawnej perfumeryjnej szkoły. Trzeba przyznać, baza perfum Exclamation jest ciepła i otulająca: piżmo, wanilia, cedr, bursztyn, drzewo sandałowe oraz delikatna nuta korzennego cynamonu. To ona nadaje zapachowi charakter dojrzały, nieco melancholijny, ale też kojący. Całość nie próbuje imponować nowoczesnością ani projekcją - zamiast tego oferuje spokój, ciągłość i poczucie obcowania z czymś znajomym. Jak to mówi moja koleżanka "jest to pokrzepiacz za grosze". To zapach, który (jeśli patrzymy z perspektywy sentymentów) nie musi niczego udowadniać, natomiast w porównaniu do nowych propozycji rynkowych, niestety zgubi się. Właśnie dlatego wciąż potrafi poruszyć wprawiony nos - nie efektem „wow”, (choć flakonik nadal przykuwa uwagę) lecz cichą obecnością, wspomnieniem.

Czy warto kupić w ciemno perfumy Exclamation z wykrzyknikiem w 2026 roku?

Jeśli nie znacie tych perfum a zwykłe użytkowanie pachnideł przeradza się szybkim krokiem w pasję - warto. To kawałek historii zapachów. Jeśli jednak wolicie przetestować coś przed dokonaniem zakupów to lepiej kupić używany flakon lub odlewkę mimo, że nowy kosztuje w internecie niewiele ponad 30 zł. Jeśli chodzi o najbardziej ważne pytanie dla wielu osobó czyli trwałość - odpowiadam, jest mocno średnia i tak jak wspomnałam w poprzednim wpisie, fani arabskich klimatów uznają ten zapach jak mgiełkę.